Richard Starkey, Ringo Starr, is geboren in 1940 te Liverpool. Hij had als kind een zwakke gezondheid, waardoor hij zich vaak verveelde.  Tijdens een van zijn vele verblijven in het ziekenhuis wordt hij gevraagd om in de schoolband een slaginstrument te bespelen. Dat hielp. Richard’s interesse in muziek wordt verder vergroot als hij samen met zijn vriend Roy Trafford luisteren naar de in die jaren populaire skiffle. Beide worden begin jaren ’60 lid van de Hurricanes, een groep die al snel een contract kreeg voor optredens in Hamburg. Daar ontmoet hij de Beatles en het vervolg is bekend. 

Discografie

Sentimental Journey (1970)

Beaucoups of Blues (1970)

Ringo (1973)

Goodnight Vienna (1974)

Ringo’s Rotogravure (1976)

Ringo the 4th (1977)

Bad Boy (1978)

Stop and Smell the Roses (1981)

Old Wave (1983)

Time Takes Time (1992)

Vertical Man (1998)

Ringo Rama (2003)

Choose Love (2005)

Liverpool 8 (2008)

Y Not (2010)

Ringo 2012 (2012)

Postcards from Paradise (2015)

Give More Love (2017)

What’s My Name (2019)

Look Up (2025)

Daarnaast is in de periode 1990 tot op heden er een 8-tal albums verschenen van liveoptredens van ‘Ringo Starr & his All-starr band’. Daar kom ik later op terug.

Sentimental journey’ en Beaucoup de blues’ (1970)

Zijn eerste album ‘ (1970) is vooral een probeersel van de platenmaatschappij. Ringo wordt tot ieders verbazing opgevoerd als een ‘crooner’ die liedjes van supercrooners als Frank Sinatra zingt. Voor de curiositeit kun je hier luisteren naar ‘Night and day’:

Met Beaucoup de blues (1970) komt Ringo meer terug in zijn ‘habitat’. Je hoort hem hier de titelsong ‘Beaucoup de blues’ zingen, een pretentieloos liedje in country & western stijl.  Critici reageerden gunstig; commercieel was het album een fiasco. 

Ringo combineert zijn muzikale activiteiten vanaf nu met optredens als filmacteur.

Concert for Bangladesh (1971)

Ringo gaat in op de uitnodiging van George Harrison om me te doen aan het ‘Concert for Bangladesh’. Ringo en George schrijven samen voor die gelegenheid het nummer ‘It don’t come easy’, dat zowel in de VS als het UK de vierde plaats op de hitlijsten bereikt. Een goed in het oor liggende popsong.  Je ziet hier een opname uit 2016, samen met Joe Walsh, gefilmd tijdens een van de ‘All-stars’ concerten.

Back of boogaloo (1972) 

Ook de single ‘Back to Boogaloo’ is een coproductie met George Harrison. De song is geschreven voor een documentaire film over Marc Bolan. Anders dan voorafgaande nummers is dit een echte ‘rocker’. Het nummer bereikt de tweede plaats in het UK en Canada en de 9^de plaats in de VS. Kwade tongen beweren dat het liedje ook een sneer is naar de songs die Paul McCartney als solist heeft gemaakt. Zowel Ringo als George ontkennen dit ten stelligste. Het liedje bevat een fraaie gitaarsolo van George Harrison.  Ook dit nummer is opgenomen tijdens een van Ringo’s All-stars concerten. Je kunt het hier beluisteren.

Ringo (1973) en Goodnight Vienna (1974)

Ook het volgende album is succesvol. ‘Ringo’ is een uitgesproken rock album. Twee singles leverden hoge noteringen op: ‘Photograph’ scoorde als nummer een-hit in de VS en in het UK bereikte het de achtste plaats. Ook dit nummer was een coproductie met George Harrison.  Het tweede nummer ‘You’re sixteen’ is geschreven door de Sherman Brothers en scoorde eveneens hoog. Je kunt dat nummer hier beluisteren.  Het is opgenomen in 2016.

Dit succesalbum kreeg een eveneens succesvol vervolg met ‘Goodnight Vienna’(1974). De titelsong noteerde hoog in de VS en matig in het VK. Hierna begint het tij te keren.

Ringo’s Rotogravure (1976) en Ringo the 4th (1977)

Ringo’s Rotogravure (1976) met veel oude Beatle-nummers stelt in commercieel opzicht teleur, ondanks het feit dat Ringo sterk had ingezet op hun promotie. De platenmaatschappij besloot een nieuwe weg in te slaan. ‘Ringo the 4th’ was een combinatie van disco en jaren ’70 pop. Wederom een mislukking. Je kunt om een indruk te krijgen hier de muziekvideo bij het nummer ‘Drowning the sea of love’ bekijken en beluisteren

Bad boy (1978), Stop and smell the roses (1981) en Old wave (1982) 

Ook deze drie albums waren noch commercieel, nog artistiek succesvol. Het kost Ringo alle moeite om voor dit laatste album een platenmaatschappij te vinden. Ringo’s artistieke terugval na de beginjaren heeft een duidelijke reden.

Gezondheidsperikelen

In 1979 kreeg Ringo te maken met darmproblemen, die te maken hadden met een buikvliesontsteking in zijn jeugd. Tijdens een operatie balanceerde hij op de grens van leven en dood. Dat belet hem niet om drie weken later samen met Paul  McCartney en George Harrison de bruiloft van Eric Clapton muzikaal op te luisteren.   

Aan de periode van tegenslagen zou nog geen einde komen. Op 28 november verwoest een brand zijn huis in Hollywood, waarbij veel materiaal uit de Beatlesperiode wordt vernietigd. 

Inmiddels zijn Ringo en zijn echtgenote stevig aan de drank geraakt en ze besluiten zes weken door te brengen in een ontwenningskliniek kliniek in Arizona. Later zei hij over zijn langdurige verslaving: “Years I’ve lost, absolute years … I’ve no idea what happened. I lived in a blackout.” Na ontslag uit de kliniek werd Ringo geheelonthouder. 

Ringo Starr and his All-star band’

Ringo gooit het roer om en komt op het lumineuze idee om elk jaar met een band te gaan toeren.  Dit heeft hij 14 maal volgehouden. De naam van de band wordt ‘Ringo Starr and his All-starr band’ en wisselt jaarlijks van samenstelling.  De eerste editie vindt plaats in Dallas (1989) voor een publiek van 10.000 toehoorders. De bandleden, die doorgaans optreden als solist in hun eigen band brengen elk een aantal van hun nummers en Ringo zingt vooral nummers uit het repertoire van de Beatles. Zijn zoon Zak Starkey treedt meestal op als drummer.

Ringo Starr heeft vanaf het begin wereldwijd met zijn ‘All-stars’ getoerd. Om enkele voorbeelden te noemen. De eerste editie (1989) bracht hem naar Canada, Japan, Frankrijk en Finland. Tijdens de tweede editie (1992) kwam daar nog een aantal andere Europese landen bij, zoals het VK en België. De derde editie (1995) waar vooral op Latijns Amerika gericht. De vierde editie (1997 – 1998) bracht hem weer in diverse Europese staten en ook in Rusland. De elfde editie (2010 – 2011) deed weer veel Europese staten aan, waaronder Nederland. De 10 concerten van 15^de editie staan gepland voor 2025.

Van acht edities zijn albums verschenen; geen daarvan van heeft ooit een hitlijst bereikt, behalve het album ‘Live at the Greek theatre’ (2008) dat de 35^ste plaats in Griekenland bereikte. Overigens staat het Greek theatre in Los Angeles.

Eerder in deze post heb ik al wat beelden laten zien van Ringo’s optreden met zijn ‘All-star band’.  Hier kun je nog kijken en luisteren naar het nummer ‘Up the cripple creek’, dat hij samen zingt met Levon Helm tijdens de editie van 1989.

Time takes time (1992)

Time takes time (1992) is na negen jaar het volgende studioalbum. Opnieuw geen commercieel succes, afgezien van een no 74-hitje ‘Weight of the world, dat hij samen zingt met een aantal leden van de ‘All-star band’, waaronder Nils Lofgrun, Todd Rundgren en Joe Walsh. Deze artiesten waren ook aanwezig tijdens het optreden van de ‘All-stars band’ in Montreux, waar onder andere werd gespeeld ‘No time’ en die opname staat ook op dit album. Luister hier naar deze stevige rocker:

Beatle anthology (1996)

Net als George Harrison heeft Ringo bijgedragen aan de totstandkoming van de Beatle anthologie. In mijn post over George Harrison vind je daarover meer terug.

Vertical man (1998), Ringo Rama (2003), Choose love (2005)

Deze albums zijn geproduceerd door Mark Hudson en diens band, the Roundheads, vormt de kern van de begeleidingsgroep. De albums weerspiegelen alle de formule van de ‘All-stars’, veel gastdeelnemers, maar nu zonder publiek. Veel songs zijn door Ringo geschreven of zijn afkomstig uit het Beatle-repertoire.

Gasten in Vertical man (1998) waren onder andere Brian Wilson , Alanis Morriset, Tom Petty, George Harrison en Paul McCartney. Je kunt hier luisteren naar twee nummers uit het album: Love me do en La Da Da. Van een commercieel succes in de VS en het VK was geen sprake. In het VK werden maar 2000 exemplaren verkocht.

Ook Ringo Rama (2003) brengt nog meer gasten op de been, waaronder Charlie Haden, David Gilmour en Eric Clapton. Het album bevat ook het nummer waarvan Ringo medeauteur is en dat hij had gezongen tijdens het ‘Concert for George’ (in de Royal Albert Hall in Londen, 2002) ter nagedachtenis aan George Harrison: ‘Never without you’. Beluister dit hier:

Ook deze opname is afkomstig van een van de All-star concerten in het Greek Theatre in Los Angeles (1990). Dat geldt ook voor het volgende nummer:  Honey don’t. Ook dit album scoorde matig, met uitzondering van de singleversie van ‘Never without you’.

Ook Choose love (2005) volgt de ‘All-stars’aanpak, maar het album is opnieuw geen commercieel succes. Dit geldt ook voor Liverpool 8 (2008). Het probeert mee te liften op Liverpool’s verkiezing dat jaar tot culturele hoofdstad van Europa. Het is het laatste album waaraan Hudson als co-producer meewerkt, naast Ringo zelf. De kritieken warren gemengd: De Times schrijft in een kritiek “Just because [the album] was fun to make, it doesn’t follow that you might enjoy listening to it.” 

Ringo produceert het volgende album Y Not ((2010) zelf. Het eindigde in de lagere regionen van Billboard’s top 100 en er werden wereldwijd niet meer dan 30.000 exemplaren van verkocht. Billboard schrijft dat de vriendelijke stem van Ringo uitwisselbaar is met zijn voorafgaande albums, vol goede herinneringen aan Starr’s dagen als Beatle in Liverpool. Ook nu doet een reeks andere artiesten mee: Op de balade  ‘Walk with you’ zingt Paul McCartney mee en Starr zingt in het laatste nummer ‘Who is your daddy’ een duet met Joss Stone in een goed in het gehoor liggend rocknummer. 

Ringo 2012, geproduceerd door Ringo zelf, is opnieuw geen kaskraker met een verkoop die onder de 10.000 exemplaren wereldwijd lag. Het is het derde achtereenvolgende album waarin hij op melancholieke wijze terugkijkt op zijn jaren ‘In Liverpool’. 

Aan het volgende album ‘Postcards from Paradise (2015) werkt opnieuw een grote groep collega’s en vrienden mee, maar het album komt niet verder dan de onderste regionen van de hitlijsten. De critici waren vriendelijker dan bij de vorige albums. Het nummer ‘Rory and the Hurricanes’ heeft betrekking op het eerste bandje waarin Ringo ooit speelde. Aardig is nog te vermelden dat alle leden van de toenmalige ‘All-stars band ’het nummer ‘Island in the sun’ hebben meegeschreven. Op ‘Give me more love’ (2017) speelt weer de inmiddels bekende groep collega’s en vrienden mee. Paul McCartrney, zingt in ‘We’re on the road again’ op de achtergrond mee en bespeelt de bas. Thomas Erlewine van AllMusic vindt het een openhartig en vriendelijk album. Verder zijn de kritieken gematigd en de scores op de hitlijsten vind je weer op de onderste helft. 

What’s my name (2019) was wederom geen groot commercieel proces, maar sommige recensenten waren milder dan bij voorafgaande gelegenheden. Erlewine van AllMusic merkt op dat de stemming zonnig is en de songs melodieus. Mark Smotroff van Audiophile vond het album leuk om naar te luisteren, een van de beste albums van Ringo. Het nummer ‘Grow old with me’ is een van de laatste nummers die John Lennon geschreven heeft. In de bewerking door Ringo die je hier hoort, speelt PaulMcCartney de baspartij. Het is het best gewaardeerde nummer van dit album. Daar kun je hier naar luisteren.

In 2025 verschijnt zijn laatste album ‘Look up’, een album in country & roots stijl. Daaraan voorafgaand heeft Ringo een aantal EP’s geproduceerd, wederom omgeven door een groot aantal vrienden, waaronder Paul McCartney. Een van de nummers daarvan ‘Here’s to the nights’ (1921)

De meeste recensenten beoordeelden ‘Look up’ positief ”vol met gevoelige accenten”, “eigentijds en energiek” en “de stem van Ringo die zichzelf is” Op een aantal hitlijsten scoorde het in de hogere regionen. Hier is de muziekvideo van de titelsong ‘Look op’. De meeste liedjes op dit album zijn geschreven door T-Bone Burnett.

Wat deed Ringo nog meer?

Net als andere ex-Beatles heeft Ringo andere artiesten geholpen met het uitbrengen van albums, met zijn bedrijf ‘Ring O’Records. Tegelijkertijd droogde zijn inspiratie bij het maken van eigen nummers op als gevolg van zijn chronisch drank- en drukgebruik. Uiteindelijk raakte hij van zijn verslaving af en bleef hij geheelonthouder.

Ringo heeft meegespeeld in talrijke film en televisieprogramma’s. Hij was twee jaar lang de stem van Thomas, de blauwe stoomlocomotief in d serie ‘Thomas & Friends’. 

Terugblik

Ringo heeft altijd gedaan waar hij zin in heeft. Drummen, graag, maar zonder daarvoor al te veel te moeten oefenen en nooit een klap te veel te geven.  Hij wist daarmee de Beatles goed te ondersteunen, totdat hun muziek ingewikkelder werd en vooral Paul McCartney hem aanwijzingen begon te geven. Dat maakte hem zenuwachtig. Zijn vocale bijdragen aan het Beatle-repertoire zijn beperkt. Hij is de zanger van onder andere ‘Yellow submarine’ en ‘With a little help from my friends’, voor hem geschreven door Lennon en McCartney. Door hem zelf geschreven en gezongen zijn ‘Don’t pass me by’, ‘Octopus’s garden’ en nog een handvol andere liedjes.

Aan het begin van zijn solocarrière onderscheidt Ringo zich met enkele goed beoordeelde nummers, zoals ‘Back off Bogaloo’, ’It doesn’t come easy’, ‘Photograph’ en ‘You’re sixteen. Hij heeft daarbij veel steun gehad van George Harrison en ook later zijn veel van zijn songs coproducties met George. Zijn eerste albums, Ringo (1973) en Goodnight Vienna (1974) waren succesvol. Je kunt echter gerust zeggen dat de meeste van de navolgende albums nauwelijks commercieel en artistiek succes hadden, op enkele nummers na die als single verschenen. Ringo heeft tot 2025 moeten wachten op een positieve kentering in de beoordeling en de verkoop die werd teweeggebracht door het album ‘Look up’, geïnspireerd door ‘country’ en ‘roots’ muziek.

Ringo is al die jaren zijn gang gegaan en heeft zich toegelegd op het maken van plezierige en toegankelijke pop- en rockmuziek, zonder artistieke pretenties. Muziek, die meestal goed in het gehoor ligt, optimistisch en speels is, met de boodschap ‘peace and love’. Zijn carrière kreeg een boost toen hij besloot in 1989 zo mogelijk elk jaar op tournee te gaan met een wisselend samengesteld gezelschap,  genaamd ‘Ringo Starr and his All-starr band’. Bij die gelegenheid zingt hij een aantal liedjes – ook veel Beatles-nummers – en elk van de bandleden zingt toppers uit het eigen verleden als solist of lid van een band. Deze formule blijkt tot op heden aan te slaan en het publiek, de bandleden en Ringo zelf beleven er veel plezier aan. Tegelijkertijd ligt hier ook de kern van Ringo’s beperkte succes bij de verkoop van zijn albums. Zijn eigen nummers zijn in de loop van de jaren niet of nauwelijks geëvolueerd, anders dan die van George Harrison en Paul McCartney. Maar weinigen zullen met spanning uit hebben gekeken naar het volgende album van Ringo: Leuk om naar te luisteren, maar geen ‘must-have’.  Een avondje ‘Ringo Starr and his All-starr band’ is daarentegen een warm muzikaal bad. Een ding staat hiermee vast. Voor de Beatles was doorgaan met optreden na 1966 niet meer mogelijk. Ringo heeft tijdens zijn solocarrière dit gemis ruimschoots goed weten te maken.