George’s latere liefde voor Indiase muziek is mogelijk op wonderlijke wijze ontstaan. Tijdens haar zwangerschap luistert zijn moeder geregeld naar de klanken van sitars en tabla’s in de hoop dat deze een kalmerende invloed op het kind in haar buik zouden hebben. Toen hij 14 was kocht zij zijn eerste gitaar en een vriend van zijn vader leerde hem erop spelen. George’s eerste muzikale voorbeelden waren Django Reinhardt en Lonnie Donogram, onder wiens invloed hij de skifflegroup ‘The Rebels’ opricht om even later over te stappen naar Lennon en McCartny’s  groep ‘The Quarryman’.  Hij vergezelt de groep, toen ‘Beatles’ geheten, naar Hamburg en werd verschillende malen het land uitgezet omdat hij te jong was om in nachtclubs te spelen. 

Van de eerste naar de laatste jaren: In 1999 overvalt een paranoïde en schizofrene man hem en zijn vrouw Olivia in hun huis. Hij brengt George met een keukenmes steken toe en doorboort daarbij een long. Olivia overmeestert hem uiteindelijk met de kachelpook. Kort daarna wordt keelkanter geconstateerd, die met radiotherapie met succes kon worden bestreden.  Helaas keerde de kanker terug en George overlijdt in november 2001.  Zijn as is volgens Hindoe-traditie in de Ganges uitgestrooid.

Discografie

George Harrison had in de tijd dat de Beatles nog bijeen waren al twee soloalbums gemaakt: Wonderwall (1968) en Electric sound (1969). Deze bevatten overwegend instrumentale nummers. Wonderwall is de soundtrack van een gelijknamige film en mengt Indiase en westerse klanken. Electronic sound bevat vooral elektronische muziek, waarin de Moogsynthesizer een belangrijke rol speelt.

Nadat de Beatles uiteen waren,  heeft George de volgende albums gemaakt:

1. All Things Must Pass (1970)
2. Living in the Material World (1973)
3. Dark Horse (1974)
4. Extra Texture (Read All About It) (1975)
5. Thirty-Three & 1/3 (1976)
6. George Harrison (1979)
7. Somewhere in England (1981)
8. Gone Troppo (1982)
9. Cloud Nine (1987)
10. Brainwashed (2002, postuum)

All things must pass (1970)

Harrison kan zich eindelijk uitleven.  Zij muzikale bijdrage op de albums die de Beatles uitbrachten was beperkt tot twee nummers per album. ‘All things must pass’ bevat twee cd’s met oorspronkelijke nummers. Dit album topte zowel in de VS als in het UK. Een van de nummers kun je hier beluisteren:” What Is life” (opname 1992.) Het tweede nummer, ’My sweet Lord’ (opname: 1970) vind je hier:

Dit laatste nummer leidde tot een rechtszaak vanwege de duidelijke overeenkomst met de hit ‘He’s so fine’ van de Chiffons (1963). George trekt aan het kortste eind, waarna hij 600.000 dollar schadevergoeding moet betalen. 

Concert for Bangla Desh (1971)

Veel tijd om bij de pakken neer te zitten heeft George niet, want zijn leermeester en Indiase sitarvirtuoos Ravi Shankar roept zijn hulp in bij de organisatie van een benefietconcert voor vluchtelingen uit het voormalige Oost- Pakistan. Het worden twee concerten in Madison Square Garden, ’s middags en ’s avonds op 1 augustus 1971. George doet een beroep op zijn vrienden en collega’s: Ringo, Bob Dylan, Eric Clapton, Billy Preston en de band Badfinger. Het concert en het album met de opnames ervan leveren 12 miljoen dollar op.

Living in a material world (1973)

Door zijn veroordeling voor het plegen van plagiaat kampt George geruime tijd met een ‘writersblock’, maar uiteindelijk verschijnt in 1973 een nieuw album ‘Living in a material world’, waarin hij zijn geloof als Hindu uitdraagt.  Dit album staat vijf weken op de eerste plaats in de VS en het UK. De single ‘Give me love (Give me peace on earth)’ gooit hoge ogen. Luister hier aan een opname uit George’s latere jaren.

Volgens sommige bevat dit album de sterkste composities van zijn carrière. Critici gebruikten termen als  “vastly appealing” en “profoundly seductive”; anderen vonden het “awkward’”en “overtly sentimental”.

Dip in carrière

Na ‘Living in a material world’ verschijnt een handvol albums die kwalitatief sterk achterblijven bij ‘Al things must pass’ en ‘Living in a material world’. Met het nummer ‘Blow away’ op het album ‘George Harrison’ (1979) haalt hij voor het eerst weer eens een top 20-notering in de VS en Canada. Het is een van zijn populairste nummers; een rechttoe rechtaan popsong met weinig melodische variatie.

Somewhere in England (1981) en Cloud nine (1987)

Het overlijden van John Lennon 1981was een grote shock voor George, die John nog steeds mentor beschouwde. Hij bewerkt het nummer ‘Al those years ago’ als een eerbetoon voor John; ook Paul en Linda McCartny en Ringo leveren er een bijdrage aan. Het nummer piekte op de tweede plaats in de VS en is opgenomen in het album ‘Somewhere in England’ (1981)

Ook het album ‘Cloud nine’ (1987) met hits als ’Got my mindset on you’ en ‘When we was fab’ is en nostalgische terugblik is op de tijd dat de Beatles als groep de wereld veroveren. Ook Ringo speelt mee op dit nummer. Je kunt er hier naar luisteren:

Het nummer lijkt op oudere Beatles-nummers als ’I am the walrus’ en bevat verwijzingen naar ‘Drive my car’ en ‘Within you, without you’.  Compleet met cello’s, sitar en speciale effecten laat het de tijd van de psychedelische rock herleven. Het is de laatste hit-notering van Harrison in de VS; het publiek rekent het tot een van zijn tien beste songs.

The Traveling Wilburies (1988)

Harrison’s passie voor muziek is de laatste jaren wat uitgedoofd. Dan gebeurt er iets dat zijn plezier weer helemaal terugbrengt:  De oprichting van de supergroep ‘The Traveling Wilburies’, waarvan de leden behalve George zijn Bob Dylan, Jeff Lynne, Roy Orbison en Tom Petty (van ‘Tom Petty and the Heartbreakers’). Ze doen zich voor als een stel rondtrekkende halfbroers. Ze brengen twee albums uit met klassieke rock. Het eerste was een groot succes en won een Grammy voor ‘The best rock performance by a duo or a group’.  Hier hoor je ‘End of the line’, een van de nummers van dit album.

De groep brengt nog een tweede album uit, voor de grap ‘Traveling Wilburies vol. III’ genaamd. Inmiddels was de groep een kwartet als gevolg van het overlijden van Roy Orbison na een hartinfarct. George had grootse plannen, onder andere een reeks optredens, maar daar komt niets van terecht en de belangstelling van de leden van de groep verwatert.

The Beatles anthology (1994)

Een nieuw project dient zich aan. De Beatles anthologie, is een multimedia project, dat bestaat uit zes uur televisie documentaire, drie sets van dubbelalbums en een boek over de geschiedenis van de Beatles, alle chronologisch van opzet. Blijkbaar bestond bij elk van de drie overgebleven Beatles de behoefte het verleden zo veel mogelijk vast te leggen en te documenteren. Daartoe lieten ze zich eerst uitvoerig interviewen door Jools Holland en vervolgens begon de inventarisatie van teksten uit het verleden, niet afgemaakte liedjes, ‘takes’ van opnames en alle correspondentie daarom heen. Er kwamen ook enkele nummers van John Lennon boven water: ‘Free as a bird’,’ Real love’ en ‘ Now and then’. Van deze nummers was alleen een slecht opgenomen de zang- en pianopartij beschikbaar. Ze besloten deze nummers met behulp van digitale hulpmiddelen alsnog af te maken en ze toe te voegen aan elk van de delen van de anthologie. Free as a bird in 1995, Real love in 1996. Dat laatste nummer hoor je hier

Het duurde nog tot 2023 dat ook ‘Now and then’ beschikbaar kwam omdat toen de kwaliteit van het basismateriaal verbeterd kon worden met AI.

De productie van de dit enorme project kostte ongeveer 5000 uur werk. Afgezien van de onschatbare culturele waarde van het geheel was het ook een groot commercieel succes.

Brainwashed (2002)

Inmiddels was George Harrison begonnen aan de productie van een nieuw album: Brainwashed. In de loop van dit proces overleed bij. Het album werd afgemaakt door zijn zoon Dhani en zijn vriend en collega Jeff Lynne. Het album drong door in de top 20 van de VS en de meeste critici beoordeelden het positief, met bijzondere nadruk op George’s diep emotionele spel op zijn slidegitaar.

Het album bevat de singles ‘Stuck inside a cloud’ en ‘Any road’. Het instrumentale ’Marwa blues’ ontving in 2004 een Grammy award voor ‘Best pop instrumental performance’. Je kunt er hier naar luisteren.

Het nummer is vernoemd naar Raga Marwa, dat is een Indiase klassieke raga, die doorgaans werd gespeeld bij zonsondergang.

Wat deed George Harrison nog meer?

George enigszins tanende belangstelling voor het maken van nieuwe albums en de over het geheel genomen mindere kwaliteit van de meeste nummers in de periode 1975 – 1985 heeft te maken met overige activiteiten die een steeds groter deel van zijn tijd in beslag nemen.

Dark horse records.

In 1974 richt George Dark house records op, een label om musici in staat te stellen hun nummers naar buiten te brengen, waar platenmaatschappijen geen belangstelling voor hebben. Dit in navolging van de inmiddels opgeheven Apple Corps. George is hen als producer daarbij behulpzaam. Ook Harrison’s eigen albums verschijnen vanaf 1976 onder dit label. A&M records zorgt voor de wereldwijze distributie ervan. Harrison’s zoon Dhawi bracht het label na een slapend bestaan van 10 jaar in 2002 op nieuw tot leven in verband met het verschijnen van Harrison’s laatste album, Brainwashed. Het label bestaat nog steeds al bestaat ‘de stal’ uit een beperkt aantal artiesten, zoals Ravi Shankar, Joe Strummer, Leon Russel, Cat Stevens en uiteraard de nalatenschap van George Harrison zelf.

Handmade films

In 1978 richtte George Harrison samen met Dennis O’Brien Handmade films op, in eerste instantie om Monty Pyton’s Life of Brian te produceren. Een volgende kaskraker was ‘Time bandits’(1981). Er zouden nog 21 andere films volgen. De meeste daarvan flopten, ook vanwege de excessieve schulden die O’Brian maakte, en waarvan Harrison een deel na tussenkomst van de rechter terugkreeg. Handmade films beëindigde haar activiteiten in 1991. 

Humanitaire activiteiten

Gedurende zijn hele carrière was Harrison politiek actief. In de jaren ’60 ondersteunde hij de burgerrechten beweging en hij protesteerde tegen de oorlog in Vietnam. Later ondersteunde hij samen met Greenpeace en ‘Friends of the earth’ het verzet tegen het gebruik van nucleaire energie. Hij schonk een van zijn huizen aan de Hare Krishnabeweging die er een tempel van maakte.

Terugblik

Harrison beschikt over uitstekende kwaliteiten als songschrijver, die tijdens zijn Beatle-jaren groeide. De meeste critici betwijfelen of hij het niveau van zijn beste nummers uit die tijd evenaarde. Door het hindoeïsme geïnspireerd, bleef hij thema’s als vergankelijkheid en persoonlijke groei verkennen. Zijn belangrijkste nummers als soloartiest zijn: ‘What is life’ en ‘My sweet Lord’ (beide op ‘Al things must pass’, 1970), al oordeelde de rechter dat dit nummer deels plagiaat is. ‘Give me love (Give peace on earth) (op Living in a material world) 1973, ‘Blow away’(op George Harrison, 1979), een eenvoudige popsong, maar wel een van zijn populairste nummers. Verder: ‘Got my mind set on you’ en ‘When we was fab’’(beide op Cloud nine, 1987).

In de periode 1966 – 1968 heeft George zich toegelegd op het leren bespelen van de sitar. Totdat zijn leermeester Ravi Shankar hem adviseerde om terug te gaan naar zijn roots. Ravi Shankar zag in hem een gitarist van wereldklasse, maar meer dan een gemiddeld niveau op de sitar was voor hem niet weggelegd. Harrison’s  ‘Marwa blues’ (op Brainwashed 2002) dat posthuum een Grammy Award opleverde, toonde aan dat wat de gitaar betreft Shankar gelijk had.